ภาค ๓
เริ่มแต่ได้ตรัสรู้แล้ว จนถึง โปรดปัญจวัคคีย์ (๗๙ เรื่อง)
- ทรงเป็นลูกไก่ตัวพี่ที่สุด
- ทรงเป็นผู้ข่มอินทรีย์ได้
- ทรงมีตถาคตพลญาณ สิบ
- ทรงมีตถาคตพล ห้า (พ.ม.ส.)
- ทรงทราบอินทรีย์อันยิ่งหย่อนของสัตว์ (พ.ม.ส.)
- ทรงมีและทรงแสดงยถาภูตญาณที่ทำให้แจ้งอธิมุตติบท ท. (พ.ม.ส.)
- ทรงมีเวสารัชชญาณ สี่
- ทรงประกาศพรหมจักรท่ามกลางบริษัท (พ.ม.ส.)
- ทรงมีวิธี "รุก" ข้าศึกให้แพ้ภัยตัว (พ.ม.)
- ทรงมีธรรมสีหนาทที่ทำเทวโลกให้สั่นสะเทือน
- ทรงเปรียบการกระทำของพระองค์ ด้วยการกระทำของสีหะ (พ.ม.ส.)
- ทรงมีธรรมสีหนาทอย่างองอาจ
- สิ่งที่ใคร ๆ ไม่อาจท้วงติงได้
- ไม่มีความลับ ที่ต้องให้ใครช่วยปกปิด (พ.ม.)
- ทรงแสดงสิ่งที่น่าอัศจรรย์อันแท้จริงของพระองค์ (พ.ม.ส.)
- ทรงเป็นอัจฉริยมนุษย์ในโลก (พ.ม.)
- ทรงต่างจากมนุษย์ธรรมดา
- ทรงบังคับใจได้เด็ดขาด
- ไม่ทรงติดแม้ในนิพพาน (พ.ม.)
- ทรงมีความคงที่ต่อวิสัยโลก ไม่มีใครยิ่งกว่า (พ.ม.)
- ทรงอยู่เหนือการครอบงำของเวทนา มาตั้งแต่ออกผนวชจนตรัสรู้ (พ.ม.ส.)
- ทรงยืนยันในคุณธรรมของพระองค์เองได้
- ทรงยืนยันให้ทดสอบความเป็นสัมมาสัมพุทธะของพระองค์ (พ.ม.ส.)
- ทรงยืนยันว่าไม่ได้บริสุทธิ์เพราะตบะอื่น นอกจากอริยมรรค (พ.ม.ส.)
- ทรงยืนยันพรหมจรรย์ของพระองค์ว่าบริสุทธิ์เต็มที่ (พ.ม.)
- ทรงยืนยันว่าตรัสเฉพาะเรื่องที่ทรงแจ่มแจ้งแทงตลอดแล้วเท่านั้น (พ.ม.ส.)
- สิ่งที่ไม่ต้องทรงรักษาอีกต่อไป
- ทรงฉลาดในเรื่องซึ่งพ้นวิสัยโลก (พ.ม.)
- ทรงทราบ ทรงเปิดเผย แต่ไม่ทรงติด ซึ่งโลกธรรม (พ.ม.ส.)
- ทรงทราบทิฏธิวัตถุ ที่ลึกซึ้ง หกสิบสอง
- ทรงทราบส่วนสุดและมัชฌิมา
- ทรงรับรองสุขัลลิกานุโยคที่เป็นไปเพื่อนิพพาน ของพวกสมณศากยปุตติยะ (พ.ม.ส.)
- ทรงทราบพราหมณสัจจ์ (พ.ม.)
- ทรงเห็นนรกและสวรรค์ ที่ผัสสายตนะหก (พ.ม.ส.)
- ทรงทราบพรหมโลก
- ทรงทราบคติห้า และนิพพาน
- ทรงแสดงฤทธิ์ได้ เพราะอิทธิบาทสี่
- ทรงมีญาณในอิทธิบาทสี่ โดยปริวัฏฏ์ ๓ อาการ ๑๒ (พ.ม.ส.)
- ทรงมีอิทธิบาทเพื่ออยู่ได้ถึงกัปป์ (พ.ม.)
- ทรงเปล่งเสียงคราวเดียว ได้ยินตลอดทุกโลกธาตุ (พ.ม.)
- ทรงมีปาฏิหาริย์ชนิดที่คนเขลามองไม่เห็นว่าเป็นปาฏิหาริย์ (พ.ม.ส.)
- ทรงมีปาฏิหาริย์ สาม
- เหตุที่ทำให้ทรงพระนามว่า "ตถาคต" สี่
- เหตุที่ทำให้ทรงพระนามว่า "ตถาคต" เพราะทรงเป็นกาลวาที ภูตวาที (พ.ม.ส.)
- ไวพจน์แห่งคำว่า "ตถาคต" (พ.ม.ส.)
- ทรงปฏิญญาเป็นอภิสัมพุทธะ เมื่อทรงชำนาญในอนุปุพพวิหารสมาบัติ (พ.ม.อ.)
- ทรงปฏิญญาเป็นอภิสัมพุทธะ เมื่อทรงทราบปัญจุปาทานขันธ์โดยปริวัฏฏ์สี่ (พ.ม.ส.)
- ทรงปฏิญญาเป็นอภิสัมพุทธะ เมื่อทรงทราบอริยสัจจ์หมดจดสิ้นเชิง
- เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อรหันตสัมมาสัมพุทธะ" (พ.ม.ส.)
- เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อรหันตสัมมาสัมพุทธะ" (อีกนัยหนึ่ง) (พ.ม.ส.)
- เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อรหันตสัมมาสัมพุทธะ" (อีกนัยหนึ่ง) (พ.ม.ส.)
- เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "อนุตตรปุริสทัมมสารถิ" (พ.ม.ส.)
- เหตุที่ทำให้ได้พระนามว่า "โยคักเขมี" (พ.ม.ส.)
- ทรงเป็นศาสดาประเภทตรัสรู้เอง (พ.ม.ส.)
- ไม่ทรงเป็นสัพพัญญูทุกอิริยาบถ
- ทรงยืนยันความเป็นมหาบุรุษ (พ.ม.)
- ทรงอยู่ในฐานะที่ใครๆ ยอมรับว่าเลิศกว่าสรรพสัตว์ (พ.ม.ส.)
- ไม่มีใครเปรียบเสมอ (พ.ม.)
- ไม่ทรงอภิวาทผู้ใด
- ทรงเป็นธรรมราชา (พ.ม.)
- ทรงเป็นธรรมราชาที่เคารพธรรม
- ทรงคิดหาที่พึ่งสำหรับพระองค์เอง
- ทรงถูกพวกพราหมณ์ตัดพ้อ
- มารทูลให้นิพพาน
- ทรงท้อพระทัยในการแสดงธรรม
- พรหมอาราธนา
- ทรงเห็นสัตว์ดุจดอกบัว ๓ เหล่า
- ทรงแสดงธรรมเพราะเห็นความจำเป็นของสัตว์บางพวก (พ.ม.)
- ทรงเห็นลู่ทางที่จะช่วยเหลือปวงสัตว์
- ทรงระลึกหาผู้รับปฐมเทศนา
- เสด็จพาราณสี-พบอุปกาชีวก
- การแสดงปฐมเทศนา
- ทรงประกาศธรรมจักรที่อิสิปตนมฤคทายวัน
- แผ่นดินไหวเนื่องด้วยการแสดงธรรมจักร (พ.ม.)
- เกิดแสงสว่างเนื่องด้วยการแสดงธรรมจักร
- จักรของพระองค์ไม่มีใครต้านทานได้ (พ.ม.)
- ทรงหมุนแต่จักรที่มีธรรมราชา เป็นเจ้าของ (พ.ม.)
- การปรากฏของพระองค์คือการปรากฏแห่งดวงตาอันใหญ่หลวงของโลก (พ.ม.)
- โลกยังไม่มีแสงสว่าง จนกว่าพระองค์จะเกิดขึ้น (พ.ม.ส.)
No comments:
Post a Comment